۱۳۹۴-۰۵-۱۸

گزارش آکسیون در حمایت از خلق کرد - بروکسل

گزارش آکسیون اعتراضی در بروکسل
روز شنبه ۸ اوت، بیش از ۳۰۰ نفر از فعالین سیاسی که بیشتر آنها کُرد و از اعضای احزاب کُردی بودند در بروکسل یک تجمع اعتراضی برگزار کردند. جمعیت حاضر یکصدا بر علیه سرکوبگریِ دولت ترکیه و حزب آکپ شعار می داد. شعارها بر علیه موج جدیدِ سرکوب در سطح داخلی مانند دستگیریهای گسترده ی فعالین چپ و هوادارانِ حزب پ ک ک و در سطح خارجی؛ بمبارانِ مواضع کردهای شمال عراق و سوریه و روستاهای آنها سر داده می شدند و انزجار از دولت ترکیه و آکپ که هر دو سطح سرکوب را بنام «مبارزه به تروریسم» و با حمایت قاطع ناتو –پیمان آتلانتیک شمالی- و آمریکا پیش برده است، با ارائه ی سخنرانی ها و نمایش عکس و ... ابراز شد.
برخی احزاب چپ و سوسیالیست، گروه کمک سرخ، اینتال از بلژیک، حزب دموکرات ایران و برخی از چهره های ضدجنگ در این آکسیون فعال بودند ولی فعالین و هوادارانِ‌ احزاب چپِ تُرک مانند ام ال ک پ و احزاب کُرد ترکیه مانند پ ک ک و ی پ گ (شاخه نظامی پ ی د) حضور پرتعدادی داشتند. کمیته ی جوانان بلژیک نیز در این آکسیون با دو شعار محوری که مرزبندی روشنی با امپریالیستها و دول ارتجاعی و سازش با آنها را در خود داشت،‌ شرکت کرده بود و به همراه تعداد دیگری از رفقای ایرانی حمایت انترناسیونالیستیِ خود از مبارزات خلق کُرد را اعلام کرد. 
برنامه با کمی تاخیر با سرود «آزادیِ کردستان» و سپس سخنرانی های مختلف آغاز شد. اکثر سخنرانان؛ نمایندگانِ احزاب و سازمان های تُرک و کُرد بودند که در محکومیت اردوغان و حزب آک پ به موارد حمله و دستگیری فعالین و بمباران مناطق غیرنظامی اشاره می کردند. صالح مسلم از رهبرانِ‌ پ ی د نیز سخنرانی نمود و ضمن محکوم کردنِ حمله ی ترکیه، بسیج سیاسی عمومی برای مقابله با یورش های آکپ به کُردهای شمال سوریه را اعلام کرد. هرچه در انتظار محکوم کردنِ امپریالیستها از جانب وی ماندیم، سودی نداشت و صالح مسلم نهایتا از دول اروپایی درخواست کرد که به همراهی با دولت اردوغان پایان دهند!
اریک بِل از حزب چپ سوسیالیستِ بلژیک (از احزابِ تروتسکیست) نیز سخنرانی کرد. تحلیل او و حزبش به مراتب بهتر از تحلیل سخنرانان قبلی بود. وی خطر داعش را نه به عنوان یک نیروی صرفا نظامی، بلکه به عنوانِ یک نیروی ایدئولوژیک در منطقه که توده های فقیر و زحمتکش را در مقابل اشغالگریِ امپریالیستها و سرکوب مذهبی فرقه های همدست با آنها، بسیج می کند تحلیل کرد. او اعلام کرد که حملات هوایی اخیر ترکیه به کردهای شمال عراق و سوریه و سرکوب داخلی را باید در کنار اجازه استفاده از پایگاه هوایی اینجرلیک بررسی کرد و تغییر رویکرد اردوغان نسبت به داعش را در معامله ای برای کاستن از قدرت کُردهای منطقه که سربرآورده اند، باید تحلیل نمود. هرچند این رفیق تحلیل نسبتا بهتری ارائه کرد اما در قسمت راه حل بازهم به راه حل های اکونومیستی و تاحدی هم راستایی با پ ک ک قناعت کرد. خودمدیریتی کارخانه ها توسط کارگران و توده های فقیر و کنفدرالیسم کُرد در مناطق آزاد شده! به نظر او سرمایه داری در خاورمیانه چندشقه شده و باید پاسخی انتقالی به دوران جدید داد. پاسخ او بر مبنای تراکتی بود که پخش کرده بودند و این دوره انتقالی را مانند تجربه ی یونان ولی با کنترلِ دموکراتیک اقتصاد! معنی کرده بودند.
کمیته ی جوانان بلژیک با شعارهای خود در آکسیون اعتراضی حاضر بود و با رفقای ام ال ک پ به بحث بر سر یک موضع کمونیستی در منطقه پرداختیم و اینکه اتخاذ چنین موضعی در موقعیت فعلی چه توانی در توده ها ایجاد می کند. رفقای تُرک به شدت به دنبال تحلیل نیروهای کمونیست ایرانی از توافق هسته ای و نقش جدید ایران در تغییر و تحولات بودند و در این زمینه بحث خوبی با برخی از ایشان داشتیم. با آنها درباره ی ضرورت هایی که جمهوری اسلامی و امپریالیستها را به پای چنین توافقی آورد بحث کرده و سعی کردیم ماحصل درک مان از اوضاع را در زمانی کوتاه مطرح کنیم. به اعتقاد آنها، در موقعیت فعلی، قطعا دولت ترکیه افسارگسیخته عمل خواهد کرد؛ هم در سرکوب چپ در داخل و هم نظامی گری در منطقه و برای ایفای نقش در استراتژی امپریالیستها بویژه آمریکا در خاورمیانه، دست به هر جنایتی خواهد زد.
شعارهای ما:
- اتحاد انترناسیونالیستیِ انقلابی در مقابلِ اتحاد جهانی امپریالیستها، ناتو، داعش، ترکیه، ایران و ... در سرکوب خلق کُرد.
- اتحاد شوم امپریالیستها و دول ارتجاعی منطقه و نیروهای مذهبی بر علیه خلق کُرد محکوم است.
- انقلاب تنها راه رهایی از سیستم سرمایه داری امپریالیستی است.

 
اتحاد انترناسیونالیستیِ انقلابی در مقابلِ اتحاد جهانی امپریالیستها، ناتو، داعش، ترکیه، ایران و ... در سرکوب خلق کُرد   


۱۳۹۴-۰۵-۱۵

بیانیه کلکتیو همبستگی انقلابی با رژئاوا - بروکسل

نکات و شعارهای کلکتیو همبستگی انقلابی با جنبش کردستان در بروکسل
امپریالیست ها و دولت های ارتجاعی اتحاد خود را شکل داده و آن را نشان می دهند و در مورد آن اتحاد روشن هستند. آنها در بروکسل به روشنی حمایت خود را از دولت فاشیستیِ ترکیه در سلاخیِ مبارزان و توده های کُرد اعلام کردند. ما نیز باید اتحاد انترناسیونالیستیِ خود را ایجاد کنیم. 
اتحاد انترناسیونالیستی و انقلابی ما باید به روشنی اعلام کند که:
هر نوع شراکت در نقشه های امپریالیستی و یا شراکت در دولت های ارتجاعی خاورمیانه، شرکت در پارلمان و انتخابات ... بازتولید سیستم سرمایه داری است.
ما از مبارزات توده های تحت ستم در سراسر دنیا، بویژه جنبشِ کُردستان و حقوق مسلمِ توده های مسلح و غیرمسلح حمایت قاطع می کنیم. و با هر نوع دخالت امپریالیستی و ارتجاعی در رابطه با این جنبش ها مقابله می کنیم.
انقلاب، تنها راه حل است.
خیانت جهانی به خلق کُرد محکوم است.
اتحاد شوم جهانی بر علیه خلق کُرد محکوم است.
اتحاد ارتجاعی میان آمریکا - ترکیه - ناتو بر علیه خلق کُرد محکوم است.
یک اتحاد انقلابی و انترناسیونالیستی در مقابلِ اتحاد امپریالیستها و دولت های ارتجاعی و تئوکراتیک و داعش بر علیه خلق کُرد را سازمان دهیم و خانه ی آنها را با مبارزات مان به آتش بکشیم.
در همه جای دنیا از یونان تا ترکیه و ... از پارلمان خارج شوید، انتخابات را محکوم کنید، به انقلاب بپیوندید.
 تنها انقلاب است که می تواند بشر را از شر سرمایه داری رها سازد.

بروکسل، شنبه ۸ آوت ساعت ۱۱ - میدان آلبرتینا
زنده باد انقلاب

۱۳۹۴-۰۵-۱۴

جلسه پالتاکی با موضوع توافق هسته ای

توافق هسته ای و پیامدهای آن
شورای نمایندگان نیروهای چپ وکمونیست برگزار می کند
زمان :    یکشنبه نهم (۹) اوت  ۲۰۱۵ 
ساعت : ۲۰بوقت اروپای مرکزی
مکان :   Asia and Pacific - Iran - IRAN Shooraye Namayandegane Chap va Communist   
سخنرانان
۱- حزب کمونیست ایران: نصرت تیمورزاده
۲- کمیته جوانان بلژیک:  فریبا امیرخیزی
۳- سازمان راه کارگر :    علی دماوندی

۱۳۹۴-۰۵-۱۰

جنایت دولت اسلامی ترکیه و ناتو در قتل عام مردم کردستان محکوم است!

جنایت دولت اسلامی ترکیه و ناتو در قتل عام مردم کردستان محکوم است!
به فاصله ی کوتاهی پس از کشتار 32 نفر از اعضای «فدراسیون جوانان سوسیالیست» و زخمی شدن صدها تن از آنان به دست اسلام گرایان داعش، ارتش حکومت اسلامی ترکیه از روز 24 ژوئیه (دوم مرداد) حملات هوایی و توپ خانه ای علیه مواضع پ.ک.ک را آغاز کرد. فعالین «فدراسیون جوانان سوسیالیست» به جرم تلاش برای بازسازی کوبانی غرق در خون شدند و حمایت حکومت اسلامی ترکیه به رهبری اردوغان و حزبش از داعش بر کسی پنهان نیست. حملات ارتش ترکیه علیه پ.ک.ک در تکمیل کشتار این جوانان بود. ارتش ترکیه از چهارشنبه 29 ژوئیه (هفتم مرداد) با هواپیماهای اف 16 بر حملات شدید خود به مواضع این حزب در کردستان عراق و سوریه و در بسیاری از مناطق غیرنظامی و همچنین پایگاههای پ.ک.ک در استان شرناخ (شرناک) واقع در کردستان ترکیه افزوده است. عوامفریبی رژیم اردوغان آن جا است که گویی این حملات را برای «خون خواهی» کشتار سوروچ انجام می دهد.
ارتش ترکیه به فرمان مستقیم شخص رئیس جمهور اردوغان و نخست وزیرش داووداوغلو، مقرها و مواضع نیروهای پ.ک.ک را زیر آتش گرفته و به روستاهای کردنشین در منطقه قندیل که مردم غیر نظامی در آنها سکونت دارند، حمله هوایی کرده است. در این حملات بسیاری کشته و زخمی شده اند و خسارات مالی سنگینی به روستاییان فقیر منطقه وارد شده است. از تعداد دقیق کشته ها و مجروحین هنوز خبری در دست نیست. علاوه بر این، طی ده روز اخیر دست کم هزار نفر از فعالین و اعضا و هوادران پ.ک.ک، ه.د.پ  و سازمان ها و احزاب چپ توسط سازمان امنیت ترکیه دستگیر شده اند. اردوغان فرآیند مذاکرات صلح با پ.ک.ک را مختومه اعلام کرده و خواهان رفع مصونیت پارلمانی نمایندگان حزب دموکراتیک خلق ها می باشد. بهانه ی رژیم ترکیه در ارتکاب تمام این جنایت ها کشته شدن دو پلیس امنیتی و چند سرباز ارتش ترکیه توسط پ.ک.ک می باشد. جمهوری جنایتکاران اسلامی ایران نیز این حملات را از دهان نماینده ی بلند مرتبه اش هاشمی رفسنجانی «موثر» و مثبت توصیف کرده است. با آغاز حملات هوایی ارتش ترکیه به مواضع پ.ک.ک و داعش، ملک سلمان پادشاه عربستان نیز در تماس تلفنی با اردوغان از اقدامات دولت ترکیه «در دفاع از خود در قبال حملات تروریستی» حمایت کرد.
کل این ماجرا بخشی از پروژه ی امپریالیسم آمریکا و امپریالیست های اروپایی برای خاورمیانه است. مقامات آمریکایی و اروپایی غرق در مسرت و شادی از پیوستن ترکیه به جنگ علیه داعش و باز کردن پایگاه هوایی اینجرلیک ترکیه برای استفاده ی هواپیماهای بمب افکن آمریکایی، از حملات ارتش ترکیه به پ.ک.ک حمایت کرده اند. ضمن آنکه عوامفریبانه و ابزارگرایانه به رژیم اردوغان نصیحت کرده اند که در زدن کردهای سوریه «حد» نگه دارد و روند مذاکرات صلح با پ.ک.ک را نیز برهم نزند.
 بعد از توافق هسته ای جمهوری اسلامی با آمریکا، سفر دوره ای اشتون کارتر (از مقامات وزارت دفاع آمریکا) به خاورمیانه آغاز شد تا نگرانیهای رژیم های مرتجع منطقه نسبت به توافق هسته ای آمریکا با ایران را بر طرف کند و رویکردهای جدید دولت آمریکا را برایشان تشریح کرده و جای هر یک را در آن مشخص کند. همزمان با سفر اشتون کارتر، در روز سه شنبه 28 ژوئیه، جلسه ی فوق العاده ی ناتو در بروکسل برگزار شد و کشورهای عضو این ائتلاف جنگ طلبانه­ی امپریالیستی از عملیات نظامی ترکیه در سوریه و عراق حمایت سیاسی قاطع به عمل آوردند. پیشتر اردوغان در کنفرانس خبری گفت ممکن است ترکیه مجبوربه ایفای نقش بزرگتری باشد! نقشی که با صدور اجازه ی استفاده از پایگاه اینجرلیک و حتی پایگاه های نظامی دیگری در داخل خاک ترکیه توسط ائتلاف نظامی به رهبری امپریالیسم آمریکا علیه داعش و با پلیسی کردن صحنه ی سیاسی ترکیه معنی شد. «مبارزه علیه تروریسم» هم مبارزه با داعش معنی شده است و هم مبارزه با پ.ک.ک و نیروهای چپ داخل ترکیه. در سطح داخلی از سحرگاه جمعه، پلیس ترکیه در شهرهای آنکارا، استانبول، آمد (دیاربکر)، مرسین، شرناک، ازمیر، وان، اورفا، ماردین، باتمان، مالاتیا، نسیبین، آدانا و سیرت صدها نفر از فعالین احزاب و سازمانهای چپ را به اتهام جانبداری از  داعش و پ.ک.ک دستگیر کرد. در همین اوضاع بود که خط لوله انتقال گاز ایران و سپس عراق به ترکیه نیز منفجر شد و حداقل تا یکی دو هفته روند انتقال انرژی از این دو کشور به ترکیه را متوقف کرده است. دولت ترکیه پ ک ک را مسئول این انفجارها معرفی کرد.
روز سی ام ژوییه، اردوغان قبل از سفر به چین، مجددا تاکید کرد که روند مذاکرات صلح با پ.ک.ک برگشت پذیر نیست و ترکیه در سرکوب آنان قدم پس نخواهد گذاشت. وی که حزب دموکراتیک خلق ها (ه د پ) را به ارتباط با پ.ک.ک متهم کرده و از پارلمان خواست مصونیت قضایی سیاستمدارانی را که «با گروه های تروریستی ارتباط دارند» لغو کند. از سویی صلاح الدین دمیرتاش رهبر حزب دموکراتیک خلق ها در واکنش به تهدیدات اردوغان، خواهان لغو مصونیت قضایی تمام نمایندگان پارلمان شد و اردوغان را متهم کرد که در مقابل خواست مردم می خواهد دست به یک کودتای درون قصری بزند. پ.ک.ک نیز اردوغان را به سرکوب جنبش سیاسی کُرد به منظور «برپایی نظام دیکتاتور چیره» متهم کرد و آن را ناشی از شکست در انتخابات معرفی کرد. اما این حزب هنوز خاتمه ی مذاکرات صلح با دولت ترکیه را رسما رد نکرده است.
همه ی این وقایع نشان از معامله ای شوم میان قدرت های امپریالیستی با دولت ترکیه دارد که ممکن است سرکوب خونین کردها را به همراه داشته باشد و این چرخش سریع در سیاست ها را باید از نزدیک دنبال کرد زیرا بخشی از تحرکات منطقه ای بزرگ تر است. وضعیت فعلی بسیار ناپایدار است. دولت ترکیه و حزب آکپ درگیر در بحرانی عمیق هستند و می خواهند با جای گرفتن در پروژه های امپریالیسم آمریکا در خاورمیانه به خود ثبات ببخشند. این همان رویکردی است که جمهوری اسلامی در پیش گرفته است.
منطقه ی حائلی که توسط آمریکا و اروپائیان و ترکیه برای آموزش نیروهای به اصطلاح «معتدل» مخالف رژیم اسد و اسکان احتمالی آوارگان سوری در نظر گرفته شده، بخشی از مناطقی است که توسط ی.پ.گ (شاخه نظامی پ.ی.د. حزب متحد پ.ک.ک در سوریه) به شکل کانتون های دموکراتیک سازمان یافته اند. این مناطق، در جنگ داخلی سوریه در نتیجه ی عقب نشینی ارتش بشار اسد به دست نیروهای کرد  افتاد و در جنگ با داعش و نبرد کوبانی علیه داعش به مرکز توجه جهانیان تبدیل شد و به طور یکپارچه تحت کنترل گریلاهای پ.ک.ک . پ.ی.د قرار گرفته بود. پدیده ای که برای ترکیه به هیچ وجه پذیرفتنی نبود و حمله زمینی برای سرنگونی بشار اسد و همکاری آمریکا با ی.پ.گ در جنگ با داعش و تضاد بزرگی میان آمریکا و یکی از مهمترین متحدانش یعنی دولت ترکیه به وجود آورده بود. اما این اولین بار نیست که آمریکا با کارت کردها برای فشار به دولت های مرتجع محلی بازی می کند و همزمان که به اهدافش نزدیک می شود به کردها خیانت می کند. هیچ بعید نیست خیانتی مانند سال های  1975 و 1991 در کردستان عراق بار دیگر و این بار در روژئاوا و کردستان ترکیه تکرار شود.
حل تضاد و اختلاف ترکیه با آمریکا به نقشه ی بزرگ آمریکا در خاورمیانه گره خورده است. نقشه های آمریکا هر چه باشد همواره بر بی ثباتی و هرج و مرج و جنگ های ویرانگر خاورمیانه افزوده است. علل چرخش های اخیر حکومت ترکیه، بسیار فراتر از بحران  حکومتی در ترکیه است. اوضاع بی ثبات و هرج و مرج در منطقه به طور بی سابقه ای گسترش خواهد یافت و مشکلات و مسائل عمیق تری را مقابل حکومت های مرتجعی مانند ترکیه و ایران و عربستان و امپریالیست ها به خصوص ایالات متحده آمریکا  قرار خواهد داد. در هر حالت، ورود ترکیه به جنگ در سوریه که سرکوب در داخل ترکیه را نیز به عنوان مکمل همراه دارد، فاز دیگری را در این گرداب فجایع ایجاد خواهد کرد.
ساده کردن مساله توسط پ.ک.ک و دمیرتاش برای توده ها که چنین طرحی را در ارتباط با رقابتهای پارلمانی و خشم حزب توسعه و عدالت (آکپ) از شکست در انتخابات توضیح می دهند، نتیجه ی به بن بست رسیدن آن سیاستی است که در میان قدرت های امپریالیستی مانند آمریکا به دنبال منجی و متحد می گردد و انرژی و قدرت توده های مسلح و به پاخاسته ی کرد و غیر کرد را به پروژه ها و جنگ های امپریالیستی که اکیدا برای منافع امپریالیستی انجام می شوند، وابسته می کنند.
مبارزین آگاه کردستان باید هرچه زودتر بیدار شده و مسیر جدیدی را برای مبارزات رهایی بخش مردم این منطقه باز کنند. مسیر دیگری که هدفش کمونیسم است و توسط یک جنبش کمونیستی و انقلابی و مشخصا یک حزب کمونیست انقلابی می تواند باز شود و هدایت شود. توده های مردم نیازمند مسیر دیگری هستند که در جای جای آن قربانی توافقات میان امپریالیست ها و دولت های ارتجاعی منطقه نشوند. نیازمند باز شدن مسیری هستند که تحت رهبری یک برنامه و حزب کمونیستی، مبارزه مسلحانه انقلابی خود را با هدف سرنگونی این دولت ها و استقرار دولت های نوین پیش ببرند که با تکیه بر آن قدرت سیاسی نوین بتوانند جامعه ای که بنیادا متفاوت باشد را بسازند. این چنین است که می توانند امید واقعی را در دل ستمدیدگان کردستان و ترکیه و سوریه و عراق و ایران و تمام دنیا زنده کنند. قدرتی که توده های منطقه خاورمیانه اعم از کرد و غیر کرد به آن نیاز دارند، از درون بازی های پارلمانی یا سازش و همکاری با دولت های بورژوایی و امپریالیستی به دست نخواهد آمد. با مد نظر داشتن این حقیقت، امروز وظیفه ی تمام کمونیست های انقلابی است که خشم خود را به اشکال مختلف نسبت به جنایات دولت ترکیه و همدستان امپریالیستش ابراز کنند. خاورمیانه و سایر نقاط جهان ناآرام و خروشان اند. عرصه های مبارزه ی انقلابی گسترش می یابند. ضروی است که کمونیست ها بدون آنکه چشم از هدف شان بردارند در این عرصه ها برزمند و جنبش هایی که هدفشان انقلاب است را به راه بیاندازند.
حزب کمونیست ایران (م ل م)
9 مرداد 1394

اعتراض به بمباران رژئاوا در بروکسل

اعتراض به بمباران رژئاوا در بروکسل - شنبه ۸اوت
پس جنایت سوروچ و قتل عام داوطلبان بازسازی کوبانی، ارتش ترکیه با فرمان رسمیِ حزب آکپ، بمبارانِ توپخانه ای و حملات هوایی گسترده ای را علیه مواضع پ ک ک و ی پ گ (شاخه نظامی پید، حزب متحد پ ک ک در سوریه) آغاز کرده است و تاکنون ضمن حمله به مواضع نظامی، بسیاری از روستاها و مردم غیرمسلح را نیز هدف قرار داده است. روندِ‌ صلح توسط آکپ متوقف شده و ضمن حملات نظامی به پ ک ک، در سطح داخلیِ ترکیه نیز دستگیری و قتل فعالین سیاسی بنام مبارزه با تروریسم ادامه دارد. اکثر دستگیر شده گان از فعالین احزاب و سازمانهایی مانند پ ک ک یا جبهه ی آزادیبخش انقلابی مردم و سایر سازمانهای چپ و کمونیست هستند. بخشی از آنها نیز در ارتباط با داعش دستگیر شده اند. 
در چنین شرایطی احزاب کرد و فعالین پ ک ک در روز شنبه 8 اوت تجمعی را در میدان آلبرتینای بروکسل سازمان داده اند. 
کمیته جوانان بلژیک نیز به همراه برخی از نیروهای سیاسی چپ و آنارشیست بلژیک و تُرک، در قالب یک کلکتیو سیاسی،  تدارک برگزاری برنامه هایی در حمایت از رژئاوا و مبارزه توده های کرد را می بیند. وجه تمایز این کلکتیو با دیگر حمایت هایی که از رژئاوا می شود در اینست که خط تمایز روشنی در برابر هم امپریالیستها و نقشه های آنها در خاورمیانه و هم دولت ها و رژیم های ارتجاعی منطقه مانند ترکیه ترسیم می کند. توهمی که در میان اکثر فعالین چپ و رادیکال در قبالِ‌ شرکت کردها به شکل یک حزب (ه دپ) در انتخابات پارلمانی ترکیه بوجود آمد را هم نقد می کنیم. با چنین رویکردی است که حمایت قاطع خود را از مبارزات رژئاوا اعلام کرده و در تجمعات حمایتی شرکت خواهیم کرد. اما همبستگی انترناسیونالیستی خود را با مرزبندی روشن با توهم به امپریالیستها و یا به دولت های بورژوایی منطقه، تکمیل می کنیم.


جنایت (سوروچ) و آکسیون در بروکسل

آکسیون دو روزه در بروکسل ۲۸ - ۲۹ جولای
در اعتراض به جنایت پرسوس(سوروچ)
روز ۲۰ جولای مرکز فرهنگیِ شهر پرسوس (سوروچ) در کردستان ترکیه آماج حمله ی داعشی های مرتبط با حزب آکپ (حزب حاکم در ترکیه) قرار گرفت که به کشته شدن 32 نفر و زخمی شدن یک صد تن دیگر منجر شد. مرکز فرهنگی آمارا میزبان داوطلبانی بود که برای کمک به بازسازی شهر کوبانی عازم روژئاوا (کردستان سوریه) بودند. اکثر جانباختگانِ این حمله، از اعضای فدراسیون جوانان سوسیالیست بودند.
کمیته جوانان بلژیک در همراهی با جمعی از نیروهای سیاسی چپ و آنارشیست تُرک و بلژیکی، اقدام به برپایی آکسیون دو روزه در میدان آلبرتینا ی بروکسل نموده و نسبت به این جنایت اعتراض کردند.
در روز دوم یکی از مهمترین نکات، بحث بر سر و اعلامِ انجام آکسیون در برابر مقر ناتو و بحث بر سر اشغال سمبلیک محوطه ی باز جلوی آن بود که فورا پلیس بلژیک دخالت کرد، جمعیتی که بحث می کرد را پراکنده ساخت و دو نفر را برای چند ساعت بازداشت کرد!
ما خاطرۀ رفقای جان باخته مان در فاجعه پرسوس را از یاد نخواهیم برد. آنان امید به تغییر این جهان را در خندۀ دسته جمعی شان در آخرین تصاویری که از خود بر جای گذاشتند، تجسم بخشیده و ثبت کردند. http://cpimlm.com/showfile.php?cId=1013&tb=etel&Id=241&pgn=1
 
 


۱۳۹۴-۰۳-۳۱

راهپیمایی در حمایت از یونان-بروکسل

راهپیمایی در بروکسل در حمایت از مردم یونان
امروز یکشنبه ۲۱ ژوئن در شهر بروکسل یک راهپیمایی بزرگ در حمایت از مردم یونان برگزار شد. شرکت کنندگان در راهپیمایی از مقابل ایستگاه قطار مرکزی حرکت کرده، پس از عبور از مرکز شهر به ابتدای مسیر بازگشتند و در برابر فشارهای بانک جهانی، اتحادیه اروپا و دولتِ آلمان نسبت به بازپرداخت وام های دولت یونان اعتراض کردند.
برگزارکنندگانِ اصلی، احزاب چپ و سوسیالیست بلژیک و یونانیان مقیم این کشور بودند و بیش از ۸۰ سازمان و نهاد کوچک و بزرگ از فراخوان ایشان استقبال کرده بودند. به گزارش خبرگزاری ها قریب به ۴۰۰۰ نفر در این راهپیمایی شرکت کرده بودند و نمایندگانی از پودموس و حزب دموکراتیک خلق ها -ترکیه- نیز به عنوان مدعو در میان جمعیت بودند که در همان ابتدای برنامه به ایشان خوش آمد گفته شد.
فراخوان اصلی برگزارکنندگان با این شعارها مشخص شده بود:
- نه به دیکتاتوری ترویکا (گروه سه جانبه اتحادیه اروپا، صندوق بین المللی پول و بانک مرکزی اروپا) بر خدمات مالی جهانی، آری به دموکراسی مردمی
احزاب کمونیست، حزب کارگر بلژیک و حزب چپ سوسیالیست و ... همگی عینا چنین شعاری یا با همین مضمون را تبلیغ می کردند. بحث اصلی تمام برگزارکنندگان اصلی این بود که مردم ریاضت کشی اقتصادی را نمی خواهند، مردم رفاه می خواهند، دولتها باید در برابر دیکتاتوری صندوق بین المللی پول ایستاده و به حکومت بانکها بر اقتصاد کشورها پایان دهند. پرچم های مختلف، بنرهای رنگی با شعارهای متنوع و صدای رسای جمعیت خیابان های بروکسل را به لرزه انداخته بود اما بحثی از این نبود که در چارچوبه نظام سرمایه داری، چگونه مردم باید به رفاه برسند! کمیته جوانان بلژیک هم در این راهپیمایی شرکت کرده و شعارهای زیر را به زبان های مختلف با خود برده بود:
- امید به گشایشی در امکاناتِ سیستم موجود، خود بخشی از مشکل است و نه راه حل
- سیریزا، جریانی است که خواهان عدالت است بدون انقلاب کردن، یعنی درواقع خشم مردم یونان را در چارچوب همین سیستم کانالیزه می کند.
- بدون یک حزب انقلابی، نمی توانید انقلاب کنید

تصاویری از راهپیمایی: